Een gebruikte minishovel kopen

Een minishovel is een kleine kniklader: een voor- en achterwagen die in het midden scharnieren, met een hefarm vooraan en de motor achterin als contragewicht. Op veel modellen zit de pendeling in het knikgewricht zelf, zodat de machine op een ongelijk erf alle vier de wielen aan de grond houdt. Doordat hij laag en smal is, rijdt hij onder een voerhek door, door een staldeur en tussen de boxen van een paardenstal.

Juist die plekken maken minishovels kwetsbaar. Mest en ammoniak tasten staal en elektra aan, er wordt veel op de plaats gestuurd en de machine draait vaak korte stukjes met een koude motor. Een hoflader die tien jaar in een melkveestal reed, heeft een ander leven gehad dan een machine van een hovenier die vooral zand en grind verplaatste. Daarom begint een goede beoordeling bij de vraag waar de machine heeft gewerkt.

Kniklader, tele of vierwielbesturing

De meeste hofladers zijn knikgestuurd. Er zijn ook tele-uitvoeringen met een uitschuifbare hefarm, handig om een kipper of hoge voerbak te vullen, en bij Kramer machines met vierwielbesturing in plaats van een knikpunt. Een tele-hoflader heeft extra slijtdelen in de arm, een vierwielbestuurde machine heeft fusees op beide assen. Weet dus welk type je bekijkt en waar de slijtage bij dat type zit.

Knikgewricht

Laat iemand op de plaats van links naar rechts sturen terwijl jij naast het knikgewricht staat. Je mag geen klap horen bij het omkeren van de stuurbeweging. Bij machines met pendeling in het knikpunt controleer je ook of de pendeling soepel gaat: til met de bak een voorwiel op en kijk of de achterwagen rustig volgt. Droge smeerpunten en uitgeslagen bussen zijn hier de meest voorkomende kostenpost.

Hefarm en snelwissel

Hef de bak tot halve hoogte met wat gewicht erin en kijk of hij blijft staan. Beweeg de snelwisselplaat met de hand en kijk naar de vergrendelpennen. Veel minishovels hebben een Euro-aansluiting, maar oudere machines hebben soms een merkeigen wisselsysteem. Controleer of je bestaande bakken en vorken passen, want aanbouwdelen omzetten of vervangen tikt aan.

Hydrostaat en rijgedrag

Bijna elke hoflader rijdt hydrostatisch. Rij hem warm en neem daarna met een volle bak een helling of drempel. Verliest hij duidelijk kracht als de olie warm is, of kruipt hij weg op een helling met de rem eraf, dan zijn de rijpomp of de rijmotoren versleten. Test ook de inch-functie of het remventiel waarmee je rijsnelheid en hefsnelheid verdeelt.

Corrosie en onderkant

Kijk met een zaklamp onder de machine: bodemplaat, onderkant van het chassis, hydraulische leidingen en de kabelboom. Stalmest en urine laten staal sneller doorroesten dan je verwacht, en elektrische stekkers worden groen. Een machine die er boven netjes uitziet, kan onderaan flink zijn aangetast.

Motor, beugel of cabine

Minishovels hebben meestal een kleine diesel van Kubota, Yanmar, Perkins of Deutz. Start koud en let op rook en hoe snel hij rustig loopt. Een machine met alleen een beugel is lager en lichter, een cabine is prettiger maar maakt de machine hoger. Meet dus je laagste doorgang. Controleer bij een cabine verwarming, ruitenwisser en de deurscharnieren.

Banden

Grasbanden, AS-banden of industriebanden. Grasbanden sparen weiland en bestrating, AS-banden pakken beter in modder. Omwisselen kost geld, dus kies een machine met banden die bij je ondergrond passen.

Minishovels maken op agrarische bedrijven veel uren, maar vaak met lichte belasting en veel stationair draaien tijdens het voeren. Een hoflader van een hovenier of particulier draait minder uren, maar staat ook langer stil. Beide hebben hun eigen slijtagebeeld. Kijk daarom vooral naar de staat van knikgewricht, hydrostaat en onderkant, en naar facturen van onderhoud met de urenstand erop. In draaiuren: wat is veel lees je hoe je uren naast onderhoud en gebruik legt.